Ben mükemmel bir düşüşüm
Yalınayak gezmelere, yağmurlu camlara
Film şeritlerine
Adımlarımdan tanındığım yerde kartvizitlere yer yok

“Allah’ın belası adamlar Allah’ın belası hayatlar içindir”
İşte bu sözün hiçbir sözlükte yeri yok/ ne acı
Ne acı herkes öğrenemeden göçüp gidiyor
Cenaze arabalarının da hurdaya ayrıldığını

Ben bir cenaze arabasıyım
Sürüyle pörsümüş ceset yatıyor kaportamda
Dalıp gidiyorum sonra/ kalmama izin
Verildi verileceği kadar geri dönme vakti şimdi
Ruhum kaldırımında geziyor yalnız hayatın
Çünkü kırmızı tüm ışıklar tüm ışıklar kıpkızıl

“Allah’ın belası kadınlar Allah’ın belası hayatlar içindir”
Bu da aynı öbür söz gibi/ atıl ve metruk
Halbuki hiç fena olmazdı bir söz için
Akla gelmek ara sıra/ bazı bazı dilden dökülmek
Olmak fanilerin önünde öcü gibi bir korkuluk

Ama/ öyle/ değil
Hah işte herkes biliyor bunu/ herkes
Diğer herkesin bildiğinden de haberdar
Ne yazık/ görünürde ölüm mölüm yok

Ben muhteşem bir sanrıyım
Hayat bile yanılmış benimle