Taziye
yas tutmaya anca asılı hırka
görünce başlanır
hırkayı görünceye dek fatiha’yı
aksatmadım amenna
hırkanın sahibi vardı elleri nasıl
kalaylı
ben de sünnet diye tuttum avucuma
kına yaktım
kaşlarını okşatmadan uykuya dalamazmış
uyku nasıl senelerdir kaşlarına
uğramaz
ellerine baktım ellerinin pek az
vakti kalmıştı
berzah’ta şimdi ona yetecek kadar
uyku var
yüzün kızarırken senin ağızlarımız
topallardı
evdeki tabakların hepsi bu yüzden
havada uçuştu
matem dinlemez annen kırıkları
zinhar toplamaz
affetmek hayatın boyunca sana
ekşiyen bir şey oldu
affettin de ne oldu kimsenin belini
doğrultmadı metastaz
suyun altında edilmeyen duanın
kimseye faydası yoktu
en beğendiğin hırkayı seç nasılsa
kral çıplak
zamanı terletip sündürdün
yanağındaki izi unutarak
seni zeminle bir edene bile sen
öbür yanağını döndün
sen zeminle birken pinyata yarım
ağız sırıtarak
unutmak gayriihtiyari övgünü kenara
koy dediler
üç yüz elli beş derece döndün
üçünün ahı bölündü
hırka yıkanmadan asıldı, rahle onun
için açıkta
annem
olsa annem yasını zinhar hırkaya bırakmaz