Tohum başlangıçtır/ama encamda ölüleriniz/çiçek açmayacaktır./Niçin diyeceksiniz/Yaşayanı öldürürsünüz de ondan

bilindik yara izinde eylemsiz göz statü belirliyor, belki mareşal katıyor ölüme. bakıldığında okunmaz aslı failin, bir darbe daha! gizli geçidi var zamana kıyısı olan her ülkenin. ...

Korkulardan birer duvar örüp İçine hapsolmuştu yalnızlık. Yinelenmiş ve yinelenmişti sözcükler Sessizlik içinde kopmuştu tüm fırtınalar. Bir yol vardı ve yürüyordum. Üzeri dikenden...

Ben kırılınca susmayı annemden öğrendim. Zehirli bir ok gibi saplanırdı sözcükler yüreğime Kan revan içinde kalsa da göğüs kafesim Ben kırılınca susmayı annemden öğrendim. Dönmez b...

Birkaç parça ekmek hamuru alıyorum fırından Seviyorum hâlâ, glüten dokunsa da yiyorum bazen Ekmek hamurlarının yağda kızarışını izliyorum Çıtırdayışlarını dinlemeyi, hele ki balla ...

Kanlı ibremi yeşil örtüye astım Atlasımdan çıkan zebani , boynumda bir dilin grameri (Bir deniz kazasında Rembrandt cevşenimin ipi) Sokağın başında ölümü gözleyen çocuk, bir kemanı...

Biz seninle hiç büyük harflerle konuşmadık,  Cümlelerin sonuna ünlem de koymadık.  Sadece, çayın soğumasını beklerken  Masadaki örtünün desenini ezberledik. Herkes b...

● Tıfıl bir akşam Kara g/özlü geceye Hüznü y/ansıtır!.. ● Acının rengi K/araysa, mutluluğun Rengi melezdir!.. ● Uğur böceği Talih kuşu gibi kon Çıplak t/inime!.. ● Bülbülün ömrü Ar...

Daha çok severim yalnızlığı Kuru kalabalıklardan iyidir Kayıt dışı hayat… Bıçak gibi bilendim Zulmü kesip biçmeye Kör noktayı d/eşmeye!.. Hüznünü öperim alacakaranlığın Delirirse d...